|
Berî demekê nezik tiştekî gelekî mezin bala min
kişand.
Bîranîna 12 avdarê li hemû kurdistan û bi
taybetî li Europa,li Broksel.
Tiştê
gu bala min kişand
gu çar partîêen (gu ji dwasda kardikin),nikarîbûn zêdey 500
mirovî top bikin ,bo tişetekî
wesa pîroz .
Min pirsek ji xwe kir weke gelek miruvên din
gelo çima ,gelo
şaşitîk
heye, yan milet sar bûye ,yan jî banga patrîyên me û serokatya
wan qelse.
Ger du kurdin me digên hev karin sed qerfan bi
rêxistinin din bikin.
Tiştê
gu di vê demêde bala min kişande
û hişte gu ez van gotina ana bi nivîsim, gu di vê demêde srokê
Hizb-al-lah Hassan Nasrallah karibû 500.000 mirovin Libnanî kom
bik ne ji bo Libnanê lê belê ji bo Sûrya .
Ez naxwazim pesnê wî mirovî bidim, lê belê tiştê
gu ez dixwazim bêjim çima xebata me kurda li Sûrya gihaye
qonaxeke wesa teng, û kurt gu nema kaere ne bi pêşde
here û ne jî bi paşde
vegere.
Gelo Serokin me Rêberin me û miruvin û
destbrakin wan ji xwe napirsîn, û wê cudayetyê liber çavin xwe
nabînin.
Miletê me îro roj ji xwe dipirse ta ana me
digot dem nehatye, tenkasî pirbûn, xebat gelekî dicwar bû û
hêza gel neli ser hev bû.
Blê îro ev peyvana bûne ji verhengeke kevin gu
şivanek
nema qîma xwe pê tine.
Buyrin wesa girêdana di navbenda gel û partya de
yan xurt dike, û jan jî dibire.
Dr.Aram
Hado |