Bêwar Ibrahîm
Were Qamiþlo were !
Dengê bê dengiya axîn û nalînên
Ku di sînga te de sincirîbûn
Li ser peravê çemê Ceqceq bi peqîne,
Agirê di navbera
Derya û peravê de gurbûye vemrîne,
Wêraniya Qidûr Beg
Di bin konê Þîniya xwînlî de bi civîne
Xewnên keç û xortan ji nû ve li ser
Teþiya rastiya tal û zilindar bi rêse,
Peyva heqiyê ji bin lingên megrûdan bikþîne,
Tovê mirovantiyê
Ji xaka bor û bê ol bide hev .
Were Qamiþlo were !
Þîretên þîretkarê ol û kurdayetiyê
Þêx Maþûqê Xeznewî
Ji nûve þirove bike
Fetwakê bê bertîl ji xwe re peyda bike
Û ji wan bi pirse :
Gelo ! çima bi taybetî Þêx Maþûq û ne kesekî din ?!
Gelo ! Mirovantî kuþtin?!
An zanîn û oldarî kuþtin?!
An welatperewrî û aþtîxwazî kuþtin ?! .
Bi van pirsan re ...
Berf û baranê ...
Di kîmkîma germa havînê de bibarînê ...
Muhrên cegerdariya oldarên Kurd
Li ber semaya mûsimê ceh û genim ...
Li ser aniya dem û dîrokê bi çesipîne ,
Þilfê xencerên cegerdariyê
Ji kalanan bi kþîne
Û di çavên xiyanet û xapandinê de bi çikîne .
Were Qamiþlo were !
Ji wan re bibêje :
Çandiniya li ser dêmên deryayan
Bê bere ... ne tu çandiniye ,
Veþartina li piþt dîwarên nizim
Bê havile ... ne tu veþartine ...
Îro ji kelkela tîna roja azadiyê ...
Xwîna zanyaran li ser
Destên tewanbaran tê rijandin ...
Ew nizan in
Ku zanyar Ûcaxin û
Þêx Maþûq þaxek bû ji dara
Ûcaxên Kurdperweriyê .
Were Qamiþlo were !
Ji wan re bibêje :
Ku Amedê eba Þêx Seîdê Pîranî
Li xwe pêçaye ..
Mehabadê cibê Pêþewa Qazî Mihemed
Ji xwe re kiriye AL,
Û li navtara Çarçira daliqandiye
Hewlêrê þal û þapê Barzaniyê nemir
Kiriye sîwana parastinê,
Li derdora herêma Kurdistanê
Û va îro Qamiþlokê her libekê ji
Tizbîya Þêx Maþûqê Xeznewî
Dike Av,
Û li civata pêxemberên Kurdayetiyê digerîne .
Were Qamiþlo were û Ji wan re bibêje :
Gemar bi ava girik paqij nabe ,
Her bostek ji xaka kolanên te
Wê bibe hawar di
Guhên bê guhan de ,
Her canek ji canê þehîdên te
Wê bibe berbang ji
Reþtariya wan re ,
Her derîyek ji derîyên te
Wê bibe çopilme û dojeh
Ji raman û bedena wan re
Û xwîna Þêx Maþûqê Xeznewî
Wê bibe ronî di nav rûpelên
Dîroka mirovantiyê de ...
Lê ... ji zordar û tewanbaran re ...
Wê ev xwîn bibe jehr û siyanîd ...
û heger bawer nekin ??
Bela li ûcaxê bav û bapîrên wî vegerin
Û li ber ava destlimêja wan
Ku darên hiþik þîn û geþdikin
Xwe tahir bikin .
Were Qamiþlo were !
Barana girîyê mêran ,
Bi ronahîya xwîna
Cegerdariyê vemrîne û
Ji wan re bibêje :
Kuþtina Þêx Maþûqê Xeznewî
Ji wan re nabe serketin û dîlan ...
Belê ... ji gelê Kurd re
Ji Qamiþloka vîn û evînê re ...
Careke din bû serhildan ... bû serhildan
Wê teyrên Ebabîl
Ji nav çirisandina xwîna wî
Derkevin û di asmanê fireh û bê stûn de
Bifrin û
Xewin , daxwaz û hêvîyên te Qamiþlo !
wê bi parêzin .... erê wê bi parêzin .
Qamiþlo
03/06/2005
