K.binxetê.24.12.05
Zeriya min !
Konê Reþ
Were Zeriya min were !
Bi kûve direvî ?!
Tê bi kûve herî û
Vî dilê reben
Bi xwe re bibî ?!
Te nîvê bi evîn ji min
Dizîye
Nîvê hîledarî,
Ji laþê min re hiþtiye
?!
Were vî nîvê jî ji xwe
re
Bibe ..
Ne ev nîv dikare bi
hilgirtina barê laþ
Rabe û
Ne laþ dikare bi heza vî
nîvê hejar û belengaz
Bijî ..
Were, te ez di navbera
jiyîn û mirinê de
Hiþtime..!
Tu û mirin li bal min
bûne
Wek hev..!
Hêza we herdiwan
Wek heve
Her yek ji we min bi dûv
xwe de
Di kiþkiþîne ...
Ez jî di vê navê de,
Bê çare û þaþomaþo
Mame,
Serî li min hatiye
Gerandin..
Êdî nema bakur ji baþûr
Nasdikim,
Çiya û geliyan ji hev
Derdixim û
Þev û rojê ji hev
Di tefsilînim...
Were Zeriya min were !
Were û
Herdû nîvên dil
Bi hev ve perçîm bike
Ji nû agirê dil
Dade û
Bi ardiwê evîna xwe
Gur bike ...
Were !
Netebitîbûn û bêhedaniya
min
Çareser bike
Kêmasiyên min
Þanî min bide
Kilîta windayên min
Bixe destê min..
Were ,belkî tu aveke sar
Bi ser agirê hinavê min
de
Dakî û vemirînî ..!
Penaberiya ku ez têde
Dijîm,
Dûrbûn û cefaya ku ez di
nav de
Raketîme
Nêzîk bikî ....
Were Zeriya min !
Were , min li welatê min
Vegerîne !
Hêjî pîne li þûna pîne
Têne dirûtin
Di þûn daristanên þewitî
de
Derfet heye ku em ji nû
Daran biçînin,
Tenûra temirî careke din
Dadin ,
Xaka ku ji dehê salan ve
beyare
Careke din bajon û
Tovekî nû di qata vê
jînê de
Werkin.
Raste !
likumandina bi dûv
likumandinê de
Westandine lê Zeriya min
!
Likumandin
Nîþana berdewamî û
Hezkirina jiyanê ye
De were ,dem dilovaniyê
nake û
Vî dilê reben rehet
bike.
Qamiþlo
