K.binxetê.22.11.05
Hemza Begê Miksî
Qehremanek ji pêþengên rewþenbîrên gelê kurd bû
Konê Reþ
Hemza
begê Miksî qehermanekî pêþeng bû di nav gelê kurd de. Heger
navê vî lehengî hinekî di nav tariya salan de mabe jî ,lê her ew
wek zêrê zere , çendîn sal di ser navê wî re derbas bin ,navê wî
nayê zingar kirin, her û her wê bi nirx û biha di nav dilsoz û
wefadarên gelê kurd de bimîne.
Hemza Beg yek bû ji rewþenîrên kurdî li Stebnbolê di destpêka
çerxa 20 an de. Wî tev jiyana xwe bi dilsozî di rêka kurd û
Kurdistanê de terxan kir, ciwaniya xwe di miþextî û zîvariyan de
derbas kir ,dûrî xizm ,dost ,heval û hogirên xwe buhirand,ji bil
ku çend salên giring ji ciwaniya xwe di zindananên Kemalîstan
de xerckir...
Hemza Beg yek bû ji rojnamevanên kurd yên sereke ,gelek kar û
barên giran ji gelê xwe re pêþkêþ kirine.Di destpêka sala 1918
an de yekemîn rojnameya kurdî/tirkî bi navê JÎN li Stenbolê
weþandiye,hem jî dîbacak bi nirx û biha di gel Mem û Zîna Ehmedê
Xanî çap û belav kiriye..Hin dibêjin ji bo çapkirina vê pirtûkê
hatiye girtin û hin dibêjin ji bo rojnameya Jîn e û hin dibêjin
ji bo doza wî bi dûv pêkanîna prensîbên serokê Amerîkî Welson de
hatiye girtin..
Di baweriya min de Hemze begê Miksî di sala 1928 an de ji
zindanê derdikeve û yek ser berê xwe dide nav kurdên Binxetê,
mîna Dr.Ehmed Nafiz û birayê wî Nûredîn Zaza, Arif beg Abas
,Osman Sebrî,Qedrî beg û Ekrem beg Cemîl paþa...û li suriyê bûye
endam di civata Xoybûn de ,ewa ku di sala 1927 an de li Beyrûtê
hatibû damezirandin û ji encamên wê, þoreþa Agirî bi serkatiya
Ihsan Nûrî paþa ala kurdistanê li ser çiyayên Araratê bilind
kiribû ..
Di sala 1930 î de, piþtî têkçûna þoreþê, li ser daxwaza hikumeta
tirkiyê, hikumeta Fransî ya ku desthilat bû li suriyê dest
datîne ser Hemza beg jî di gel Mîr Celadet Bedirxan ,Dr.Ehmed
Nafiz,Memdûh Selîm,Nûredîn Zaza,Osman Sebrî,Qedrî Can,Qedrî û
Ekerm beg Cemîl paþa,Haco axa,Mustefa û Bozan Þahîn ...û tev li
Þamê xistine bin rûniþtina zorê de.Di sala 1932 an de,ji rex
desthilatdarên fransizan ve Hemza beg dibistanekê li
Eyndîwerê,di binya bajarê Cizîra Botan de vedike û zarokên
kurdan fêrî ilm û zanînê dike,ew yekemîn dibistan bû ku di wê
herêmê de tê vekirin,hem jî di wê hingê de Dr. Ehmed Nafiz pêre
kilînîkekê li wir vedike...û di nav kurdên Cizîrê de dibe wek
gerînendayekî ji kovara Hawarê re û propagende jê re dike..
Di sala 1940 an de dibe edîtorê yekemîn dibistana fermî ya herî
bilind di bajarê Hesekê de li parêzgeha Cizîrê,di sala 1943 an
de dibe berpisyarê dibistanan û zanînê di tevî parêzgeha Cizîrê
de û di wê salê de gelek mamostayên kurd ji Þamê têne Cizîrê
dibin mamostayên zarokên kurdan ,(hêjî hin ji wan saxin)..
Di
van çend rojan de min gelekî da ser þopa vî lehengê kurd,min ji
gelek kesan pirsî ,belê mixabin ,kesî tu nûçeyên wiha hêja
nizanîbû.Bi tenê ji min re hat gotin ku jina wî tirk bû, zarok
jêre çênedibûn,bi gelek zimanan dizanîbû. Bêtir bi van kesan re
dida û distand: Memdûh Selîm , Dr.Ehmed Nafiz,Dr.Nûredîn
Zaza,Qedrî û Ekrem beg Cemîl paþa bûn..û hin xiristyan û ermen
hebûn..
Ew
di roja 15 Remezana 1377 an koçî de, li bajarê Hesekê ,di mala
xwe de çû ber dilovaniya Xwedê,ango roja (05/04/1958),li ser
dazwaxa wî,ew li gundê Dugirê hatiye veþartin,di nav goristana
welatparêzên kurdan de.
Gundê Dugirê li bareþî qamiþlo dikeve bi dor 27 K.M,ji
welarparêzên kurdan yên ku têde hatine veþartin:Hacî Mûsa begê
Xuwêtlî,Dr.Ehmed Nafiz,Arif beg Abbas,Haco axa yê
Hevêrkî,Dr.Qasim Miqdad Cemîl baþa,Ebdulrehman axa Eliyê Ûnis,
Hesen axa Haco...
Wek ku diyare, Hejarê Mukiryanî yek ji helbestvanên komara
Mehabad bû,piþtî herifandina komarê reviya bû, xwe li suriyê
,mala Haco girtibû ,û li gundê wan Tirbespiyê dijiya,nêzîkî
gundê Dugirê bi dor 4 KM, di sala 1958 an de dema ku Hemze begê
Miksî çû ber dilovaniya Xwedê rehmetî Hejarê Mukiryanî ev
nivîsandin li ser kêla ber serê wî nivîsand:
Mamose Hemza beg
Rehberê fidakar !
Pir kes ji xew te kirine hiþyar
Raze bi xoþî bes menale
Peyman elê me ew hewale
Roj ku welat bijî bibînim
Ez mijde bi xo bo te bînim
15ê remezana 1377 Koçî
05/04/1958 Zayînî
Konê Reþ
Qamiþlo |