.
 


 		  
K.B.X-16.05.08.11.30.EU

Bêzar
Abbas-Abbas
01/04/07-Lüttich. B

Ji destpêka biharê, tîrêjên rojê bi danê bêriyê re, germ xwe berdidan ser tingê rîxan li gundê Nisran, ji herêma bajarê Qamişlo!….. Çarîkê û heya ku bi vê germê re, hilm ji rîxên hêwî di fûriya û pê re dida pozê Bêzarê Keçel, tengezarê bê kes û bêkar û bêcar!…..
Ji rojhilat û her roj, ev çend salên Bêzarê Keçele, ku ev tilmanê ji rîxên sewalên di vê tarîkê de hatiye bilind kirin, ji xwe re kiriye bergih, ji qelîviska ve li ser mitika wî di rûnê û bi dûyê çixarên ku wek tilya distê xwe ya navê sitûr didê pêçan re, li her mirov û her sewal û heya her mirîşkê di vî gundî de temaşe dikê, pê re jî keserên kûr û germ, ji kezeba rizî berdidê!….. Sedem jî, ewe ku şopa her kesî ne rast dibînê, çi lev û xebata gundiyan di nav sikak û kolanên gund de, çi bangdana Melê, ku di her pênc danên rojê de, li ber serê wî bang didê!…Û çi şanaziya lawê Axê, yên tolaz!…Êdî heya xepara mirêşkên gundê Nisran, di nav rîxên ting de, ne li gor daxwaza wî derbas dibê!…Lwere jî, her tim bi wan de di qîrê û bi zirt dibêjê:
- Ev bêxwdî, ting berem di kolin û kûr didin xepartin, êdî Welahî wê rojekê di bin min de bê hêrvandin!….
Nûçeyên gundiyan, çi peya û çi jin û heya xort û zarokan, heya sewal û mirîşkan, li ba Bêzarê Keçel in !….Tev jî, li gor baweriya wî, şopa wan xwehire û bê soz û bê bawerîne!… Ji lewre jî, ji derdê vê xweheriya ku li ber çavên xwe her roj dibînê, her tim xemgîne û keserên germ bi dûyê çixarên xwe yên wek tiliya destê xwe ya sitûr didê pêçan re berdidê, wilo jî lal û bê deng di dilê xwe de leanetê li felekê tînê!……
Gelo ev keserên han, encamên çi derdî ne?……Pirsek bû ku heya Bêzarê Keçel bi xwe jî bersiva wê nedizanîbû!……Nexwşî…..Perîşanî……..Bêkarî……Keçelî……..Lîkitika li herik……Êdî wek kêlîka ku berê xwe didê ezmana û bi qîr bang li Yezdan dikir û di got :
-Ma Xweda…..Hîn derdek li ba te maye û te bi laşê min de neberdaye?!.....Te bi melyona kes di vê cihanê de jibîr kirin û te ez bi tena min dame ber çavên xwe!…
Li peyê vê jî, bi şanazî gotina xwe berdwam dikir û di got:
-Mala wî eva, ku ez bi tenê li hemberî xwe dîtime!…..Ev jî serbilndayêyeke pir girane ji belengazekî wek min re!…..
-Lawoo …..Bêzaro………Kufriya nek…..Tiştên ji halo mestir li ba wî hene, ku bi te bikê…..Estixfara xwe bîn!….
-Na….Na…..Ahaaa… Ev qûçê wî…..Çî dî maye bila bi min bikê….Ma ji van kul û êşan pê ve!…..
Bêzar bi kenekî ne ji dil re, ev bersiv dida û li peyê jî û ji bêhna teng di kuxuya, bi kuxukê re jî, keçeliya xwe di bin dismalê de di xwerand, bi destê dî û bi serê dismalê, bihvila ku tim li herik bû, lîkitik paqij dikir!…..
Hingî jî, ku ev her sê karên han bi hevûdin re di qedandin, mizek jikel li çixarê dida û dûyê di gulmika wî de civiyayê, bi bêhna rîxan re berdida kezeba tengezar!..
Bêzarê Keçel, wêniyek ji sirûşta kurdistanê bû, êdî wilo ye, ku heya wênekarê herî navdar di dîroka mirovantiyê de, nikarê wî bidê wêne kirin!…
Danfinşî, Cokenda, bi du rûyan dabû danîn, şîn û şahî!…..Lê di rûyê Bêzar ve, bi dehan tişt diyarin, ku di rûyekî bi tenê de, cih nagirin !….Bêhna teng ji kezeba elorî, ku xetên çep û rast di aniya wî de dane kolan ……Rengê rûyê zer, ji kêm xwarinî, ergûşkên bel û eyarê tenik…..Dinanên ji nêkotînê zer û ji kêm tewaşî, çi şîr û çi berhemên ji şîr, kelemkotî bûne, ji bêxwarinê jî, her tim qeremên wî sistin û çav xewgirtî, di bin wan re jî, wek du hebanên dagirtî ji ba, her tim nepixî ne!…..
Lê wilo jî, viyan û ne serîdanîna di hinav û cegerê Bêzar de, heger navekê jê re hebê, bo berdewamî di vê jiyana kotî de, wê berxwdana bêhembe be!…..
Bêzar, temenê wî derbasî salên pitşî sihî dibe, lewre dilê wî ji wî tiştê ku di serşokê de her tim bi xwe dikir, sar bû ye!….. Nema wê germê didê hinavê wî û kela rayên wî didê sarkirin!…Her tim jî di dawiya wê de ev ji xwr di got:
- Leaneta Iblis li te be…..Bêzaro…
Bêhnekê heya car dî di dilê xwe de li xwe di vegrand û di got:
-Xweda, tu di zanê ku ji bêçariyê!…..Êdî li min negir lwooo…..
Roja înê, bi hin peya û navserên gund re, derbasî camiya gund bû, camî li rojhilatî gund û bakurî tingê rîxa ye, bi çend kerpîçên ji heriyê hatiye avakirin û wek pêncî kesî, dikarên nemaze xwe têde derbas bikin!….
Melyayê ku baş Bêzar nasdikê, dibin çavan re bi tirs lê nehêrt û di dilê xwe de tiştek got!…Û bi dengekî bilind jî û bi madekî tirş, istixfara xwe anî!…. Lê wilo jî, bê deng dest bi nemazê kir, gel xwe li peyê rastikirin, û ku li çep û rastê xwe temaşe kir û bêyî ku li Bêzar bi nêrê, dest bi xwendina quranê kir!….Tiştê pêşî ku bi dengekî bilind ji devê Melê hat der, ev gotina Xwedê bû…..( Min, mirov ji nêr û mê çêkir in…..) Hîn Mela ayet bi dawî nekirî, dengê Bêzar bi ser dengê wî ket û bi hêrz got:
-Lê bo min, tu mê neda çêkirin!……
Nemaz hat birîn û gel li navhev ketin, hin keniyan û hin gotinên nebaş ji Bêzar re dan, dawî jî di pencera camiyê ve hat derxistin!….Ew jî jiber ku Mela li ber derî li benda wî bû !….
Ji der de, pit pita Bêzar bû, gotin ji Melê re didan û di bere jî li xwe di vegerand…..
- Mê…..Lwooo…..Ya mê !?…..Tiro ew û Axayê xwe bi çar jina ne û ez perîşanê xwedê, ji xewina û serşokê pê ve nabînim!…….
Tingê rîxan, bergiha Bêzarê dilxemgîn bû, car dî vegeriya ser tilmanê genî û hisret û hêviyên xwe di bin tertên hêwî de didan veşartin !…
Hingî jî ku hilmek ji çixara wek tiliya xwe sitûr kişand û bi bêhna rêxan re berda kezeba xwe, ji xwe re di dilê xwe de got :
-Raman û hêviyên genî, cihên wan di bin tingê rîxan de ne!….Êdî bila wek hevîrtirşê dayika min, ji pêşerojê re tirş bibin !…..Axxxx….Felek !…..Heger carekê ji bo min ti zîvirî !….Bila îdî Melawoooo……. Tu bi du jina be !…..
Li peyê vê gotinê re, car dî di vegeriya ser kewna xwe ya berê, temaşe kirin û nerxandina li her kesî û her tiştî !….Û ne razîbûa bi keserên germ re fetisandî !….

Biriyara wezareta rewşenbîriyê, ya komara Suriyayê ew bû, ku nexwendevaniyê di dewleta xwe de ji holê rakê, bi taybet nexwendevanî di nav kesên gundî de, lwere jî Mamostayê gundê Nisran û li gor fermana gihiştiye destê wî, biryar girt ku di dibistanê de û piştî ku zarok vegerin malên xwe, dest bi firbûna peyayên gundî jî bikê !…..
Dibistan, li rojhilatî camî û tingê rîxa ye û tingê rêxan jî li başûrî camiyê ye, lê di nav bera dibistan û tingê rîxan de, çala genimê Axê ye, ku di destpêka payêzan de, çi genim û çi ceyê xwe, têde didin bin ax kirin, genim ji bo tov û ervana û ce jî ji bo êmê sewalên xwe di zivistanan de!…Li peyê vê çala ku ji demeke dirêj ve nehatiye bikaranîn û ji ber ava baranê, taqên wê hêrivine, ku êdî fereh bûye wek hefîr, li peyê jî konçaleke pir fereh jî heye, ew jî jibo kerpîçên dibistan û yên camiyê hatbû kolan !….
Mamosta ji dibistanê hat der û berê xwe da Bêzar, ji dûr ve bi destê hildanê re bang lê kir û jê xwest ku herê ba wî !…..
Bêzar, ji ser mitika tingê rîxan, bi ser hefîrê de jikel bezî û jikel çal qevast, li bayê bezê ku hefîr qevast, li alîyê dî ku konçal ne dûr bû, xwe ne girt, terpilî konçalê û di ser serê xwe re gindrî !…Ji şerma, bilez rabû ser piya û bi xwe ket, çekên lewitî paqijkir û tena tena berê xwe da Mamosta !…
-Bêzar….Li peyayên gund bigere, ji wan re bibêj, bila werin dibistanê !…
-Çi me !?….
-Ti ji wan re bibêj, êdî tuyê bizanibê çi me !….
Bêzar, tarik bi tarik li gund geriya û çi peyayê ku ew dît, jê xwest ku herê dibistanê, jiber ku Mamosta wilo dixwazê !….
Bêzar xwest bizanibê, ev li hevkomkirin bo çi ye, loma ew jî bi peyayê gund re derbas bû ba Mamosta, lê wilo ew jî ket xefkê, Mamosta navê wî jî da nivîsandin û li peyê jî ji gundiya re diyar kir, ku kesê ji vê hînbûnê bêyî sedem dûrbikevê, wê li ba polîsan bê tewanbarkirin !….
Jiber ku Bêzar di zaroktiya xwe de Quran xwendibû, pirtûka pêşî ya sertayî li ber hesan bû, loma jî bi ser peyayên dî ket û tim jî Mamosta bi serkeftin, navê wî ditanî ser ziman, encama vê serkeftinê jî, kir ku Bêzar rojnamên di pencera dibistanê de zerbûne bi xwenê!….. Hingî jî, ku sê mehên firbûnê bi dawî bûn, Bêzar wek xwendvanê yekem hat nîşandan!…..
Ev serkeftin û firbûna Bêzar, gihişt nûnerê partiya Komenîst di gundê Nisran de, loma roja dî di kêleka Bêzar de, li ser tilmanê tingê rîxan, ew jî rûnişt û bi dizî ji bin sakoyê xwe ve, rojname bi zimanê erban, ya bi navê ( Berxwdan) anîder û bilez kir nav destê Bêzar de!…..Li peyê jî, li ser xebat û berxwdana hevalên di partiya xwe de axifî !….. Lê, Bêzar dengê wî ne dikir, jiber bi xwendina rojnamê ve mijûl bibû, dawî û berî ku jê dûr bikevê, milê wî hejand û got:
- Îşev civîna partiyêye di mala me de ye, tu jî dikarê wek hevalekî nû beşdarî civînê bibê!…..
Bêzar deriyê oda nûnerê partiya komenîst, ya pir teng û dagirtî mirov vekir, pê re pê re pozê xwe bi her du tiliyan da perçiqandin û bi dengekî bilind got:
-Eeeewoooo…..Mala we xirabû….Bêhna we ji ya tingê rîxan genîtire !…..
Di nav pêlavên ku li ber derî kom bibûn, taliya xwe berda ser erdê û bê deng li nûnerê partiyê hishisand .
-Wekhevî ermanca me ye, talankirira Axa û melakên mezin !… Behirkirina erd û malên wan, daxwaza partiya me ye !……Kelexoz û encamên wan, ku ji keda me cotaran e, wê ermanca me ya teybet bê !…Em tev wekhev in…..
Bêzar, bi kenekî bilind re, gotina nûnerê partiyê birî û pê re jî got:
- Ez talankirina ti mirovî naxwazim, ji ya Melê pê ve !…. Lawoooo….Ne edalete ku ew bi du jina be !…. Û ez bêzarê Xwedê, bê jin im!…..
Car dî hin bi Bêzar re keniyan û hin jî gotinên nebaş jê re dan, dawî jî ew ji civînê anîn der!…..
Bêzar vegeriya ser tingê xwe, tingê ku ji rîxan hatî bilindkirin, û ku bêhna rêxan bi germa rojê re fûriya!……Mizik hişik ji çixara sitûr wek tiliya navê da û dû yê di gulimka xwe de civandî bi bêhna rîxan re berda kezeba rizî!….
Lê wilo jî, nûnerê partiya komenîst, du sedemên taybet didîtin, ku Bêzar ji partiya xwe re bikar bînê!…Yekem ew bû, ku Bêzar bêkar û xebate!…. Duyem jî ew bû, ku piskilêtê wî heye, êdî dikarê rojname ( Berxwedan) li wan gundên der û dora Nisran belav bikê!…..
Firfira piskilêtê Bêzar bû, di nav bera gundê Nisran û gundên li der û dora wê, rojname Berxwdan û nerînên nû yê ji nûnerê partiyê dibihîstin, di gihand hevalan û wilo jî cihê quna xwe xweşdikir û zikê pirçî ji malên hevalan, ji hêkên bi ronî serxetê qelandî dadigirt!….
Di her çend mehên bayêz û zivistanî de, navê Bêzar bû Heval Bêzar, pê re jî deriyên hevalan, her kêlî jê re vekirî bû, di nav van hevalan de jî, pir hevalên jin jî hebûn, ku bi Bêzar re têkliyên wan bi hevaltî xweş derbas dibû!….Ev jî ronahî dida piskilêtê Bêzar, di şevên reştarî de û germayî bi hinavê wî dixist!….
Di çend civînên fereh de, ku herîmî derbas dibûn û Bêzar jî tev û çalekiyên wan dibû, kir ku hişê Heval Bêzar ji estengên gundê Nisran û tingê rîxan, yên sivik û gundîkî, derbasî nav nakokiyên welatê suriyayê bibê!…Bêzar û piştî çend biharên şêrîn, ku di nav xebata rêxistinê de derbas kirin, gihişt wê radeyê, ku tev û civîna Komenîstên navnetw bibê, dawî û piştî konviransek berfereh, Heval Bêzar hat hilbijartin, ji rêkirina welatê Suviyêt re û bi hêviya firbûna Idiyolociya Komenistan, wek qadroyekî zîrek hat rêkerin!….
Çend zivistanên bi berf û seqem li nav welatên Komenîstan derbas kirin û car dî vegeriya gundê Nisran!….Hingî jî, di destpêka biharî de bû, loma jî tîrêjên rojê dan ser tingê rêxan, lê jiber ku şopa piyên Bêzar ji ser hatibû birîn, tertên rîxan li ber germê sist man û di nav de jî sîsikên xurman û tovê tolikê nerm bûn û zîl dan!…… Jiber ku erda bi rîx, şûva herî başe ji şînahiyê re, piştî çend rojan, tayê xurma bûn du pelî û hin bi hin takên tolikê jî bi erdê ve behin bûn û bibanî ketin!…..Êdî tingê rîxan, bergiha Heval Bêzar, dibin şînayê de winda bibû!…
Di vê biharê de, ne bi tenê tingê rîxan, ji tayên tolika harbûyî û darikên xurman, şîn diyar dikir!…Lê belê, dilê Heval Bêzar jî, bi hevala por zer re, Neviya Xereçof!…..Êdî, bimirê Mela û bijî Heval Sitalîn!…..

 

.
 

 

 

Çapkirin ji Hiqûqê Kurdistanabinxeteye 

© 

جميع حقوق الطبع محفوظة لدى كردستانا بنخَتي

 Kurdistana Binxetê

    كردستان سوريا  

 Kurdistan Syrien