Rêwî yê Şingalê
Sêrikeke geş
ezmanekî sipî,
hebûneke riç
dîrokeke zindî,
berî didin rojê
kal û zarok û zerî,
bi hêvî û daxwazin ew
çav li rêya azadî,
tê bimîne Şingal,
Şingala Êzîdî (kurdî)
Şingala xwînê,
zindana vekirî,
warê şêr û pilinga û romanên zindî,
ji bo te mêrxas û egît dibin xwnî,
li ber dergehê te me ez
dîtina te bo min ma xwezî,
di destê min de
baqek gul heye
û ev dil her bo
te ye diyarî,
Şingala xwînê,
li ber dergihê te
ez bûme derwêş,
nizanim
kî wê bo min bibe
rêber û serkeş,
destê min û te bi hevde
û ji vî dilî rakê êş,
evîndarê te me ez
ezim yê bo te dilêş,
ezê her li ber dergihê te bimînim
û bixwînim helbestên bi êş.
Evîndarê te me ez
û dîtina te ma hêvî,
çadir bo min bû mal
cihê ku lê pirin êzîdî,
tev mêrxas û egîtin
ewin bo min dost û heval û xwedî,
li warê mîr û bavê şêx
xizmetkarên lalişa nîranî,
çav ma li rêya wê
bo Şingalê dil digrî,
dil xweşim bi te Kurdistan
her bijî tu,
û li ba be ev
Ala Niştiman
Kurd tev dilêşê
tene
dewlemend,feqîr
û xizan,
tu li dîwana dil
rûniştî
qurbana teye ev
dil û can,
gef pirin li ser te,
egal û şifqe bûn tîr û kevan.
Dilxweşim bi vê tifaqê
tifaqa kurdan,
bi hevre bûn yek
Kurmanc,Zaza û Soran,
dest bidestin
tev
pêşmerge û
şervanê çiyan,
qurbana xaka
tene
tevde ji dil û
can,
parêzvanê xemla
tene
ranazin keç û
xortên ciwan,
sirûda azadî yê
dixwînin
li Amed û
Hewlêra ciwan,
her bijî,
û tê her bijî
dayîka min
Kurdistan,
her bijî
û tê her bijî bo
kurd
Şingala birîndar.
Xebat Şakir
19.10.2007 Dehok /Kurdisatn
0.jpg)